ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ!!!!!!!!!!!!

Nee hé! Is het eindelijk een dag mooi weer, wordt ik meteen geplaagd door van die stomme rotmuggen!

Grrr! Dat moest ik even kwijt...

Superbenen & appeltaart in het Teutoburger Wald

Toen Hester en Jan-Daem me een maandje geleden uitnodigden om met hen en hun fietsvrienden de Teutoburgerwaldtocht te gaan fietsen zei ik zonder verder nadenken "Ja!" Leuk! Hoewel... ik had nog geen meter gefietst dit jaar... Zij wel. Hm! Nou ja, ik zou wel zien, maar ik zat wel een beetje in de piepzak of ik ze wel zou kunnen bijhouden.

Zondagochtend werd ik tussen zes en kwart over zes 's ochtends in Haren verwacht. Vroeg! Het ging allemaal wat sloom, maar ik was nog op tijd, kopje koffie en in de auto naar Duitsland! Allemaal Autobahn, dus dat schoot lekker op. Kort na achten waren we in Ibbebüren waar we de rest van de groep zouden ontmoeten die uit Dalfsen en Rotterdam waren gekomen. In totaal waren we met een elftal: 7 heren en 4 dames. Mooi gemengd groepje, gezellige lui. De meesten hadden in 2004 de Alpe d'Huez en vorig jaar de Mont Ventoux al eens beklommen en Andree en Mickey hadden zelfs als eens de volledige Luik-Bastenaken-Luik gefietst. Ik zat me dus al flink in te dekken (had ik maar getraind!), maar éénmaal op weg voelden de benen best goed. Na de eerste klim stond ik als eerste boven en het bleek meteen de steilste klim van de dag te zijn. Dat geeft de burger moed!
Prachtige omgeving, mooie heuvels, veel bos, beekjes, vakwerkhuisjes, mooie secundaire weggetjes, goed gepeild, super! Hulde voor de Oldenzaalse Wielerclub! Alleen het weer zat tegen: koud en vochtig, brrr! De hele dag geen zon gezien, maar toch erg fijn. Al na een kilometer of 30 kwam de langste klim van de dag van ongeveer twee kilometer. Een mooie lopende klim, die ik zelfs leuk vond! Het vertrouwen werd met de kilometer groter. Al gauw werd duidelijk dat er in de groep eigenlijk 2 niveaus meefietsten, maar door bovenop elke klim even te wachten en op het vlakke niet te gek door te trekken konden we de groep aardig bij elkaar houden.
Na 45 kilometer was in een pauze voorzien bij een aardig terras met lekkere koffie en enorme (nog warme!) stukken appeltaart. Zo moet het! Op dit punt moesten we ook beslissen of we 85 kilometer zouden doen of 115. Een deel van de groep vond 85 eigenlijk wel mooi genoeg, ik wilde best 115, maar zou 85 ook niet erg vinden. Zo waren er meer, dus wat te doen? Uiteindelijk besliste Andree met de woorden "Ik ben toch niet helemaal uit Rotterdam gekomen voor 85 kilometer!" Ja, dat een vrouw dit besliste, dan moesten Jan-Daem en ik wel mee. Eerder hadden we immers nog iets geroepen over de plek waar de watjes van de mannen worden gescheiden... Diep respect trouwens voor het karakter: Andree hing vanaf de eerste kilometer in het laatste wiel en moest er bij ieder klimmetje af, maar dan toch gewoon de hele trip willen: stoer!
Hester, José en John gingen verder met de 85, de rest ging 115 doen.
In de extra 30 kilometer ging het maar weinig omhoog, maar wel erg mooi door het bos. Er werden patronen zichtbaar. Jan-Daem en ik reden op kop, totdat de klim begon: dan vlogen Jouke en Ronald ons voorbij. Het is niet eerlijk! Vervelende magere jongens!
Halverwege hebben we ook deze groep maar gesplitst, zodat wij niet steeds hoefden te wachten en de iets langzameren niet steeds het gevoel zouden hebben te moeten jagen om bij te blijven. Vanaf 75 kilometer ging het klimmen wel wat pijn doen, maar voorbij de 100 ging het weer beter. Nog één flinke klim voor de boeg naar de Fernsehturm. Dat lukte heel redelijk. Daarna een lange afdaling, waarin ik op het eind achterom keek en Jan-Daem op een goede 100 meter zag zitten. De jongens waren niet meer in beeld. Zou ik? Ja doen! Eens zien of ze me kunnen bijhalen! De laatste 15 kilometer heb ik snoeihard gesoleerd terug naar Ibbebüren. Toch superbenen dus! Wel jammer dat ik een pijltje gemist had, waardoor ik een stukje parcours gemist had: niet echt een jacht dus.
In Ibbebüren trof ik de anderen bij de McDonalds waar we wachtten op de rest. Lekker snacken en toen terug naar Haren, waar we lekker konden douchen en ook nog eens een lekkere maaltijd door de moeder van Jan-Daem kregen voorgeschoteld. Nog erg bedankt daarvoor!
Al met al een hartstikke leuke dag, die smaakte naar meer! Hes, bedankt voor de uitnodiging en Pax bedankt voor de lift!
Hopelijk binnenkort nog een keer!

Geloven in The Infadels?

Hm! The Infadels gisteren in Vera. Wat moeten we ermee? CD is leuk, lekker dansbare rock, niet heel vernuftig, wel effectief. Denk Arctic Monkeys, Soulwax, Audiobullys. De band is duidelijk erg geroutineerd, Vera uitverkocht en enthousiast. Kortom het recept voor een perfect concert!

Maar toch... Arend vroem me na een half uurtje hoeveel cd's ze hebben. Toen ik hem antwoordde "één", zei hij dat hij dat al wel dacht. Ze speelden inderdaad alle nummers van het album (ook de zwakkere dus) en een stuk of 3 nummers die ik niet kende. Ze speelden de nummers precies zo als op het album. Ondanks dat de muziek lekker swingt was er niet echt een vibe, gebrek aan bezieling denk ik. Jammer, want het had zo mooi kunnen zijn! Het was best leuk en ik heb wel lekker geswingt, maar ben niet uit mijn dak gegaan en dat is jammer, want daar leent de muziek zich perfect voor. Conclusie: niet slecht, maar heeft niet dat beetje extra, waardoor je eigenlijk net zoveel lol kan hebben met de cd.

PS Wie ze desalniettemin toch nog eens wil zien: ze spelen op het bevrijdingsfestival in Groningen. Een betere reden is misschiendat Zita Swoon daar ook zal spelen!

Geslaagd debuut op de 10

Mijn eerste 10 kilometer ging niet slecht! Het doel was om in Utrecht 47 minutente lopen, maar het werd zelfs 45:25! Jammer dat het niet ónder de 45 was, maar dat moet dan de volgende keer maar...

De start was onder de Dom, mooie lokatie. De 10 werd door meer dan 3000 lopers gelopen, die allemaal tegelijk startten. We stonden ongeveer in het midden, dus dat betekende woest inhalen de eerste kilometers. Met name de eerste 15oo meter door de binnenstad waren erg krap. Stukjes over de stoep, paaltjes en fietsen ontwijken, veel bochten, maar daarna was het een mooie brede baan het centrum uit, onder Hoog-Catharijne door, over het Amsterdam-Rijnkanaal en dan rechtdoor naar Leidsche Rijn. Er stond een stevige tegenwind en hoewel ik vlot startte zakte het in het midden wat in. Toch ook niet heel ideaal om de dag ervoor nog een roeitraining te hebben misschien. Toch viel het verval mee en vanaf zo'n 7 kilometer kon ik weer wat versnellen. Uiteindelijk ben ik sterk geëindigd in een mooie tijd op de 165e plaats. (Zie hier de uitslag, met video van de finish: als je oplet zie je me vrij lomp door het midden komen in blauw shirt en grijze broek).
Ook Louise had goed gelopen: 1:00,10, nét niet onder het uur.

Amstel Gold en Fortis Marathon van Utrecht

Vanmiddag is ie er weer de enige Nederlandse wielerklassieker. Wie gaat winnen? Eindelijk Boogerd? Ik denk het niet: hij zal teveel hinder ondervinden van zijn middenvoetsbeentje. Ook Rebellin zal geen potten breken met een gebroken rib. Ik reken op Bettini. Hij moet eindelijk maar eens winnen. Rabobank zet alles op Freire, dus moet hij ook tot de favorieten gerekend worden. Verder is Wesemann in aardige vorm en hoe is Merckx? Er zijn dus veel kandidaten. Mijn derde topfavoriet is Valverde en als outsider Kroon.dus:
1. Bettini
2. Freire
3. Valverde
Joker: Kroon

Helaas ga ik er niets van zien, omdat ik zo na de training op de trein stap naar de schoonouders. Morgen lopen Louise en ik namelijk in Utrecht de 10 kilometer die tegelijk met de Marathon van Utrecht wordt gelopen. Het doel is om onder de 47 minuten te lopen op mijn eerste 10. Hoe dan ook een PR dus!

Update:
De uitslag:
1.Frank Scleck
2. Steffen Wesemann
3. Michael Boogerd
4. Karsten Kroon

Nieuws van het banenfront

Nog meer achterstalligheid: het banenfront. Nou daar kan ik vrij kort over zijn: niet zo goed. Het sollicitatiegesprek afgelopen maandag bij ReGister ging wel goed. ReGister vind mij ook een geschikte kandidaat, maar heeft toch liever de andere kandidaat. De redenen daarvoor zijn wat vaag, zoals mijn intercedent ook toegaf. Het eerste wat hij noemde was dat de andere kandidaat wel de beschikking heeft over een auto... Tja, daar kan ik ook echt niks aan doen. Verder zou hij iets meer archiefervaring hebben. Wel zuur hoor.
Maar goed, schouders maar ophalen en weer door. De donderdag voor het gesprek had ik een geschiktheidstoets gemaakt bij KPN voor hun multiplay-helpdesk (KPN-plus internetbellen en IP-TV). De toets was een makkie (Wat is een ip-adres?) en vervolgens een zogenaamd klikgesprek om te verifiëren of ik geschikt was. Ik werd met nog iemand appart genomen en er werd ons gevraagd waarom we dachten dit werk te kunnen doen. Als je hier een antwoord op kon geven was je communicatief vaardig genoeg en dus geschikt... Ik kan het dus wel, maar ben niet echt enthousiast. Ik voelde me meteen tot een nummer gereduceerd; KPN interesseert het echt niets wie er werkt. Niet sympathiek, maar werk is werk.
Ik ben nog reserve voor ReGister, maar de verwachting is dus dat ik op 25 april begin aan de KPN training.

The Veils in Vera

Zo!: Hoog tijd om eens bij te bloggen! Eerst maar iets leuks cultureels. Vrijdag 9 april speelden The Veils in Vera. Eerst echter het voorprogramma: Swelter. Dit bandje uit Zwolle vond ik eigenlijk nog wat te licht voor een podium als Vera. Ze speelden technisch wel goed, maar het was wel heel braaf en voorspelbaar. Laat ze voorlopig nog maar even in de buurtcentra en jeugdhonken optreden.
The Veils had ik zoals eerder al genoemd in 2004 al eens gezien. Sindsdien was de band echter uit elkaar gevallen. Enkel de zanger, Finn Andrews was overgebleven. Hij heeft een nieuwe band bij elkaar gezocht en die was niet slecht. Op het 3voor12 forum is men met name erg lyrisch over de bassiste, maar volgens mij gaat dat er vooral om dat vrouwen met instrumenten kennelijk erotiseren. Maar goede band en een erg fijne zanger, lekker gekweld onzeker, zoals duidelijk bleek als hij tussen de nummers wat woorden tot het publiek richtte. Maar als hij begon te zengen zette hij zijn karakteristieke jankende (positief!) stem op en is hij gewoon top! Heerlijk zwelgende melancholie en ellende! Je moet er van houden, maar ik houd er wel van. Wel jammer dat het geluid weer eens te hard was afgesteld. Hierdoor verdween het evenwicht tussen de up-tempo en de kleinere nummers en werd het concert wat vlak qua dynamiek. Het slot was echter ijzersterk, zodat we erg tevreden huiswaarts keerden. Volgende keer komen we wel weer en ook het nieuwe album dat later dit jaar verschijnt zal zeker gecheckt worden!

Druk met werk

Werken: ik heb het er maar druk mee! Althans het vinden ervan! Maar opeens lijkt er schot in te zitten. Gisterochtend had ik een netwerkgesprek met iemand van Ortec. Daar overweegt men om mensen aan te nemen als opleider voor gebruikers van hun softwarepakketten. Die beslissing is nog niet genomen, maar desalniettemin wilde men graag kennis maken. Ik had een leuk gesprek en waarschijnlijk passen het bedrijf en ik wel bij elkaar. Áls ze iemand gaan aannemen ben ik daar in ieder geval wel in beeld.
Vanmorgen had ik een intakegesprek bij BAN PD in Assen. Dit is een detacheringsbureau voor lokale overheden in Noord Nederland. Ook een leuk gesprek, al zal het op de korte termijn nog geen werk opleveren. Ik heb wel nuttige adviezen gekregen om uiteindelijk wél aan de slag te komen. Kortweg komt het erop neer dat ik moet proberen helder te krijgen wat ik nu precies wil en dan met name inhoudelijk: met welke onderwerpen wil ik me bij de overheid bezig gaan houden. Ik moet me dus gaan specialiseren. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar wel iets waar ik aan kan werken.
Op het station in Assen zette ik mijn telefoon weer aan en bleek ik een voicemail van Start te hebben. Of ik morgen een toets kan doen voor de KPN Multiplay-Helpdesk. Dat ga ik dus morgenmiddag doen. Ze gaan toetsen of ik genoeg basiskennis heb over hardware en internetinstellingen om het opleidingstraject in te gaan. Of ik weet wat een IP-adres is, een DNS server, dat soort zaken. Als ik daar door kom zou ik een drieweeks opleidingstraject in gaan. Het sluit helemaal niet aan bij opleiding en toekomstbeeld, maar goed: ik kan er wel geld mee verdienen. Wel moet ik nog navragen hoe gemakkelijk ik er weer af kom als ik iets anders kan gaan doen.
Eenmaal thuis werd ik weer gebeld door Start, nu door een andere intercedent. Afgelopen maandag zag ik een vacature voor een Medewerker Historisch Onderzoek. Dit gaat om een project voor 2 of 3 maanden bij ReGister, een bureau dat historisch onderzoek doet ten behoeve van risicoanalyses. Bijvoorbeeld: stond op een bepaalde plaats vroeger een fabriek, zodat er een kans is dat de grond vervuild is. Tja, dat paste te goed om niet te reageren, dus had ik meteen maar gebeld. Ik zou worden voorgesteld en nu werd ik dus gebeld, omdat ik maandag op sollicitatiegesprek mag komen!
Kortom er gebeurt opeens van alles!

Marathonman & The Kooks

Gisteravond The Kooks in Vera gezien. Samen met goede vriend Vincent had ik afgesproken en om half 10 stond hij bij me aan de deur. Eerst nog een kopje thee gedronken. Geziende staat waarin Vincent verkeerde hebben we besloten het voorprogramma maar te laten schieten. Vincent loopt de Marathon van Rotterdam over een weekje en had op vrijdagmiddag een laatste test ingepland: van Groningen naar Delfzijl lopen! (ruim 30km) Dat was gelukt, maar hij liep nu wel wat moeilijk…
Tegen elven zijn we dan toch maar naar Vera gegaan, waar we de twee laatste hangertjes in de garderobe toebedeeld kregen. We waren dus echt de laatsten die binnen kwamen. We hadden onze chocomel dan ook nog niet op toen The Kooks begonnen te spelen. Typisch Britpop bandje: jong, lelijk, harig. Echt een bándje, leuk hoor! Het begon lekker met Seaside, het openingsnummer van de cd. Verder speelden ze wel goed, maar lieten ze ook niet horen erg bijzonder te zijn. Leuke branie en energie, maar wat te weinig variatie, waardoor het soms wat eentonig was. Niet dat ik me niet vermaakt heb, want het was echt wel leuk, maar gewoon niet heel memorabel. Na ruim drie kwartier zat het optreden erop. Er kwam nog wel een korte toegift, met de B-kant van hun eerste single (terechte B-kant) en nog twee nummers en toen zat het er na een krap uurtje alweer op. Desalniettemin: erg was dit niet, want ze hadden ook wel laten horen wat ze te bieden hadden. Bovendien waren de beide Vincenten ook wel moe, zodat we tevreden, maar niet euforisch huiswaarts togen.

Volgende week: The Veils

Fijne bandjes in Vera

De komende tijd komen er een aantal leuke bandjes naar Groningen, waar ik mijn gewaardeerde lezers (allebei) op wil attenderen. Om te beginnen aanstaande vrijdag The Kooks. Tijdens Eurosonic zag ik deze jonge honden uit Brighton aan het werk, althans de laatste 5 minuten van hun optreden in Huize Maas. Die paar minuten lieten een energieke zanger, met branie ("call us the Kooks, the Cocks or just the Dicks!") en een pittige band zien. Lekker! Ook het album Inside in/inside out is een lekkere Britpop-plaat. Afwisselend liedjes en rocken, dus dat moet wel een leuk avondje worden!

Het weekend erna, op 9 april spelen The Veils opnieuw in Vera. Hem zag ik twee jaar geleden al eens, toen met Delays in het voorprogramma. Hem, want hen is niet meer. De band viel uit elkaar, maar de zanger scharrelde een nieuwe band bijeen en is nu weer op tournee. Wie van pop met een flinke dosis pathos houdt moet komen! Toen ik het nummer Lavinia op de radio hoorde ben ik indertijd letterlijk direct naar de Plato gelopen om het album The runaway found te kopen. De nieuwe band schijnt erg goed te zijn, dus komt allen!
De volgende aanrader zijn The Infadels. Vuige electrorock, lekker dansbaar, wat wil een mens nog meer? Het album We are not the Infadels is al erg fijn en ook op Eurosonic schijnen ze erg goed te zijn geweest. De heren komen op 21 april, maar wees er snel bij, die kaartjes zouden wel eens hard kunnen lopen! (Verkoop voor The Infadels begint op 5 april)

Ja! Tegen Spinvis en Simon Vinkenoog in de VERA

Gisteravond was het eerste optreden van Spinvis samen met Simon Vinkenoog naar aanleiding van hun onlangs verschenen album JA! Er was ook een support-act, maar dat had niet gehoeven. Liever had ik gezien dat Spinvis nog een halfuurtje door was gegaan.

Het voorprogramma was een Duitse dame, die onder de naam Dahlia ons een half uurtje kwam vermaken met foute porno-pop. Het begon met pompende beats, mijn eerste associatie was 2 Many DJ's, en allengs kwam daar de gedachte aan Peaches bij. Monotone beats met daaroverheen monotone teksten van ten hoogste 2 regels per nummer. Teksten als "I want to fuck a sexy girl like her" en "Do you want me on my knees?" En dat dan herhaald gedurende het hele nummer. De dame kon niet zingen en ook de podiumact kon niet overtuigen. Een mollige dame in hotpants en een Moulin-Rouge lijfje dat aan heer vingers likt en met een zweepje zwaait. De eerste tien minuten was het nog vermakelijk, maar uiteindelijk is mijn conclusie dat Dahlia beter op haar plaats zou zijn in een derderangs nachtclub in een morsige stad in Oost-Europa. Liever niet in VERA.

Nee, dan Spinvis en Vinkenoog. Die zijn zéér op hun plaats in mijn favoriete podium! Het project is ontstaan tijdens de Nacht van de Poëzie toen de heren een optreden verzorgden in Paradiso. Daarvan is een opname gemaakt, nog een paar tracks erbij en hoppa, zomaar een nieuw (onverwacht) album. Het album heb ik bewust niet geluisterd, omdat ik verwachtte dat dit echt iets was dat je live moet zien. Het recept was als volgt: Spinvis en band spelen jazzy muziek, typisch Spinvis en Vinkenoog leest min of meer op de maat gedichten voor. Een aantal gedichten van Paul van Ostayen en wat psychedelisch werk dat ik meer in de jaren zestig zou plaatsen. Dit alles begeleid met gruizige zwartwitbeelden uit het polygoonjournaal ofzo. Kunst, leuk, beetje vaag, maar gewoon leuk! Erg jammer dat het geluid zo slecht was afgemixt. Vooral het laag was erg nadrukkelijk aanwezig, zodat de sound nogal rommelig en donker was. De cello was nauwelijks te horen, de dwarsfluit heb ik tot de toegift maar één keer twee tonen horen fluiten. Ook Vinkenoog was vaak niet te verstaan, wat bij poëzie toch wel een groot gemis is.
En toch was het een goed optreden. De sfeer was goed, het publiek had er wel zin in, net als de band. Leuk ook: het beeld van Vinkenoog die aan het eind van ieder nummer van het podium schuifelde, om er aan het begin van het volgende weer op te schuifelen. En zijn introductie van de band als Spinvis 1, Spinvis 2 enz., omdat hij hun namen niet meer wist! Had hij dan beter achter de geraniums kunnen blijven zitten, zoals een vriend van me die niet mee was vooraf opmerkte? Nee, de man is oud en gammel, maar het paste wel in het plaatje.
Na afloop volgede nog een ruime toegift, waarbij Spinvis met band, zonder Vinkenoog uit zijn eigen repertoire speelde. Hij had er duidelijk nog zin in. Iemand in het publiek riep om Ik wil alleen maar zwemmen! En U roept, wij draaien. Verder nog klassiekers als Smalfilm en tot slot Astronaut, heel klein met alleen pianobegeleiding. Zoals gezegd, ondanks dat het inmiddels half één was had hij nog wel even door mogen gaan. Ja! dus tegen Spinvis en Simon Vinkenoog!

En dan nog iets heel anders. Gisteravond was ook de laatste testloop van het Outdoorseizoen: 4 Mijl in 28:48 (was Bij de echte 4 Mijl nog 30:39). Ik ben dus tevreden!

La primavera

"Weg met De Winter! Leve de lente!" zingt Gorki, en terecht. Ik ben het nu echt wel zat! Daarom vanmiddag een hernieuwde poging tot het aanvangen van de lente: vanmiddag is Milaan-San Remo, de eerste echt grote voorjaarsklassieker. Ik ben toch echt een gemankeerde roeier, want hoewel morgen The Head of the River - de beangrijkste roeiwedstrijd van het jaar in Nederland - wordt verroeid in Amsterdam, interesseert me dat nauwelijks...

Vanmiddag is er koers! Boonen of Petacchi, dat is de vraag vandaag! Of toch Freire? Hoe dan ook gaan we smullen. Eerst zal er een geroepje vluchters wegrijden, dat gecontroleerd wordt door het peloton. In die fase zal de koers lekker voortkabbelen langs de Ligurische kust. Renners die over een oneindige boulevard door dorpjes flitsen en babbelende Vlaamse presentatoren (ik neem aan in ieder geval Michel Wuyts, met een assistent ploegleider bij zitten? Het piepende stemgeluid van Hans de Clerq? Of wordt het Wilfried Peters? In ieder geval zal Karl van Nieuwkerke wel in een hokje de koers in- en uitleiden. Alles gepaard met een orgastische verering voor Tom Boonen de superman. Dan past plaatsvervangende schaamte, maar het heerlijk kabbelende timbre van Wuyts en de zijnen kan ik toch niet weerstaan. Juist als er niets gebeurd. Halen de vluchters de Cipressa? Op de Poggio zal het wielerseizoen definitief ontploffen. Komt er nog een aanval van Bettini, of Dekker? Ik houd het op een selecte sprint.
Mijn prognose: 1. Boonen, 2. Petacchi, 3. Freire. Joker: Erik Dekker. Of toch Bettini?
Hoe dan ook: een heerlijk middage koers. En vanavond als toetje de WK Allround schaatsen!
Morgen The head? Neu, ik ga zelf wel roeien!

Update:
1. Pozzato
2. Petacchi
3. Paolini
Kortom ik zat er helemaal naast: Pozzato was de joker en Petacchi was beter dan Boonen. Jammer ook dat ze zo hard gekoerst hadden: zo was de lol wel wat kort...

Sinaasappelsap en latin ritmes

Iedereen kent dat liedje wel van Gabriel Rios: In the broad daylight, bekend van de appelsientje-reclame. Lekker vrolijk nummer, dat goed blijft hangen.
Afkomstig uit Puertorico woont Rios in Gent, waar hij al danig is geïntegreerd in deVlaamse muziekscene, zoals bijvoorbeeld blijkt uit zijn bijdrage aan het nummer In de rayoeng van de Vlaamser dan Vlaamse hiphipformatie 't Hof van Commerce.
In the broad daylight blijkt afkomstig van het debuutalbum Ghostboy uit 2003. Leuk album, erg latin, maar over de linie wel ok. Een aantal leuke nummers, al springt er geen zo uit als de hitsingle. Wie Ghostboy iets te Zuidamerikaans is kan echter ook terecht bij het tweede album En Vivo. Dit album is wat meer pop, hoewel er wel een zonnige dosis latin aanwezig is. Het afsluitende nummer I want to be like you is bijvoorbeeld gewoon supervrolijk en ironisch. Deze Junglebook cover is gewoon erg goed gedaan. Now I'm the king of the swingers, the jungle VIP...
Ik persoonlijk geniet meer van deze Latijns-Belgische dubbeldrank. In geval van aanschaf wordt het denk ik sowieso een keuze tussen de albums. Er zijn namelijk zes(!) nummers, die op beide albums staan. Het is bekend dat het tweede album altijd moeilijk is, maar om dan maar het debuut te recyclen? Dit lijkt toch een beetje armoedig.
Hier moet wel bij worden opgemerkt dat de uitvoeringen op de twee albums nogal verschillen. Over het algemeen zijn de versies op Ghostboy wat meer latin en op En Vivo wat meer pop. In the broad daylight is op En Vivo wat ingetogener, sensueler ook en op Ghostboy wat springeriger en vlotter. Welk album je kiest is dus een kwestie van smaak, maar Rios verdient beslist wel een luisterbeurt.
Ongemerkt was het de afgelopen week de artiest waar ik het meest naar heb geluisterd. Misschien heeft het iets te maken met mijn verlangen naar de lente, maar vooral, omdat het gewoon lekkere vrolijke, zonnige muziek is!

Lekker gelopen door besneeuwde velden

Eigenlijk was ik van plan om vandaag in Haren maar 5 kilometer te lopen. De 5 bleek echter een jeugdloop en tja daar ben ik toch echt te oud voor (hoewel ik wel gebruik mag maken van de jeugdhoek op de Hunze vanwege mijn kennelijk jeugdige gedrag). De Halve Marathon van Haren was de eerste loop van het Meeùs Loopcircuit en het was dus lekker druk. Een halve marathon is mij ook nog iets te ambitieus. De enige loop die ik hiervoor deed was de 4 Mijl van Groningen. Daarom maar voor de 12,3 kilometer gegaan. Gezien mijn tijd op de 4 Mijl zou binnen het uur haalbaar moeten zijn.
De halve marathon zou om 12 uur starten, de 12,3 5 minuten later. Het was behoorlijk koud, dus toen bekend werd gemaakt dat de start een kwartier werd uitgesteld ben ik maar weer terug gegaan naar de sporthal. Tijdens het inlopen voelde ik de 10 kilometer duurloop van eergisteravond nog goed! Stijf! Pijntjes, ik had er weinig fiducie in. Voorzichtig van start dan maar. Na de start van de halve marathon stond ik achterin in het startvak. Dat bleek al vlug niet handig, want ik had dan wel een voorzichtig begin gepland, zo langzaam als de meeste lopers was nou ook weer niet de bedoeling. Helaas was inhalen de eerste anderhalve kilometer lastig, omdat we over een vrij smal fietspad werden geleid. De eerste kilometer was dus veel te langzaam (ruim 5enenhalve minuut). Vanaf het tweekilometerpunt ging het echter beter en kon ik mijn eigen tempo gaan lopen. De wind schuin van achter, koud, maar niet té. De benen werden steeds soepeler, er waren genoeg mensen om in te halen, kortom het ging wel lekker. Al gauw begon ik ook de lopers van de halve marathon op te rapen. Vanaf bijna 6 kilometer ging ik rechtsaf en de halve marathon linksaf. Toen had ik wat minder mikpunten, maar toch waren er voldoende prooien voor mijn competitiedrang. Eén voor één hengelde ik lopers binnen. Op 9 kilometer werd mij toegeroepen dat ik de veertiende was. op weg naar het oude spoorviaduct in de kilometer erna was ik al dertiende. Vanaf de achtste kilometer liep er al een kerel voor me waar ik niet echt dichterbij kon komen. Die moest ik dus pakken! Lekker tegen de spoorbrug omhoog versnellen en doorzetten. In de laatste kilometer kwam ik iets dichterbij, maar mijn voorganger was ook in gevecht met de loper vlak voor hem. 400 Meter voor de finish liepen beide lopers zij aan zij zo'n 30 meter voor me en besloot ik maar eens serieus te versnellen. op 150 meter voor de finish denderde ik ze voorbij en zette ik de eindsprint in. Uiteindelijk dus 11e in 58:31. Dik tevreden, daarna door de opstekende sneeuwbui weer naar huis gefietst. Ben benieuwd hoe de benen morgen en vooral maandag voelen...

Blind stemmen voor de Gemeenteraad

Vandaag worden de gemeenteraadsverkiezingen gehouden en net als de afgelopen keren zit ik weer op het stembureau in het Stadhuis. De opkomst is tot nu toe niet bepaald overweldigend. Toch zijn er wel een aantal interessante nieuwtjes. Stemdistrict 1 heeft namelijk een primeur: een stemmachine voor visueel gehandicapten; in de volksmond blinden. Om deze mijlpaal in de emancipatie van de blinde medeburger vast te leggen zijn zowel Radio- als TV Noord al op bezoek geweest om een stemming vast te leggen, waarbij ik nog enige toelichting aan de luisteraars van RTV Noord heb gegeven. Ook is er een fotograaf van het ANP op bezoek geweest die mij vereeuwigd heeft als stemmende blinde. Geloof dus niet alles wat in de krant staat! Ook foto's zijn niet altijd wat ze lijken.
Tot nu toe hebben de blinde stemmers de weg naar het stembureau echter nog niet massaal gevonden: er zijn er tot half één nog maar twee komen stemmen...
Ik weet natuurlijk niet hoeveel blinde stadjers er zijn, maar het lijkt er dus niet echt op dat de aanwezigheid van de nieuwe stemmachine tot een enorme toename in de opkomst van blinde kiezers heeft geleid. Al is dit wellicht wat voorbarig: het stembureau is nog tot 21:00 uur geopend, dus wellicht komen ze nog...

Update
Uiteindelijk zijn er 5 blinde kiezers gekomen...

EELS with strings live at Town Hall

Het concert van EELS afgelopen jaar was het beste EELS-concert dat ik tot nu toe heb bijgewoond. Logisch dus dat ik al een tijdje uitzag naar de live-registratie van het concert. Die is er sinds kort onder de titel EELS with strings live at town hall. Het optreden dat is opgenomen in de Town Hall in New York op 30 juni 2005 is zowel op cd als op dvd verschenen. Dat plaats de rechtgeaarde fan meteen voor een dilemma. Mr E is marketingtechnisch namelijk erg slim geweest. Op de cd staan namelijk 4 nummers die niet op de dvd staan en op de dvd staan 7 nummers die weer niet op de cd staan... Gehaaide marketing, maar niet iets wat erg bij E past vind ik. Ik snap wel dat als er beeld (en multichannel geluid) het enige zou zijn dat de dvd zou toevoegen aan de cd, er waarschijnlijk niet zoveel dvd's verkocht zouden worden, maar toch. Maak dan de cd wat duurder en maak er één pakketje van, zoals Zita Swoon onlangs deed met de prachtige cd/dvd Band in a Box. De echte fan wil toch allebei graag hebben.
Maar genoeg gemopperd: afgezien van deze klacht mijnerzijds is er namelijk geen enkele reden om niet tot aanschaf over te gaan! Het optreden was fantastisch en bij de beluistering van de cd was de beleving weer helemaal terug. Kippevel bij de mooie intiem gespeelde liedjes! Heerlijk! Bij het optreden was een kleine strijksectie - incluis zingende zaag - toegevoegd aan de band. De liedjes worden dan ook meestal vrij klein gespeeld, wat natuurlijk erg goed past bij de vaak erg persoonlijke liedjes van Mark Oliver Everett. Niet te missen dus, zowel voor fans als voor mensen die om onbegrijpelijke redenen nog nooit van EELS gehoord hebben!

Maart roert met zijn staart

Dat was dus duidelijk iets te vroeg gejuicht... Nog geen voorjaar, maar eerst nog een beetje winter. Nouja, wel mooi die sneeuw!

Het voorjaar komt er aan!

Afgelopen zaterdag was een dag waar ik alweer een tijdje naar heb uitgezien: het klassiekerseizoen is weer begonnen! Heerlijk, De Omloop het Volk, zwoegende renners over De Muur (van Geraardsbergen), De Oude Kwaremont en kasseistrookjes. Stoempende renners over Noordeuropese wegen: het voorjaar komt er weer aan! Zaterdag daarom met Werner de koers bekeken, ons gezamenlijk geërgerd aan de Boonenmania bij de Belgische pers. De terechte winnaar was dan ook een Waal, Philippe Gilbert, wellicht de grootste Belgische belofte na Boonen. Overigens was de koers zelf niet bijzonder aantrekkelijk, maar toch, het vlaamse gekeuvel van de commentatoren, kerels die afzien, prognostieken die de prullebak in kunnen. Heerlijk, het wielerseizoen is weer begonnen!
Na de finish vrij snel overgeschakeld naar Nederland 2 voor de laatste stuiptrekkingen van de Winterspelen. Hoewel, stuiptrekkingen... de strijd om het podium van de dames 5 kilometer was toch wel fraai. Ook leuk om mijn Belgische vriend Werner wat in te burgeren en hem de ins-and-outs van het langebaanschaatsen uit te leggen. Mooi podium, maar jammer dat er bij Groenewold en Kleibeuker niet meer in zat. Een medaille zou leuk zijn geweest. Zondag heb ik Kuurne-Brussel-Kuurne gemist, omdat ik heerlijk in een bleek zonnetje zat te roeien. Ja, het voorjaar komt er echt aan! Hoewel... Toen ik na onze training de Zuidwesters stuurde vielen er sneeuwvlokken uit de lucht. Goed de winter is nog niet echt voorbij, maar toch: het voorjaar komt eraan!

Een nieuwe carriëre?

Ik heb vanmorgen een kleine stap gezet voor de mensheid, maar mogelijk een grote voor mezelf. Ik heb vanmorgen namelijk bij Start deelgenomen aan een selectietraining voor callcenterwerk! Jaja, een hele stap. Na een korte introductie werd er het één en ander uitgelegd over lopende projecten en gesprekstechnieken. De training werd afgesloten met een rollenspel, waarbij ik moest fungeren als klantenservicemedewerker van een postorderbedrijf.
Uiteraard ging dat op rolletjes: ik ben immers de behulpzame klantvriendelijkheid zelve! Natuurlijk heb ik ook goed gedaan wat daarvoor was uitgelegd: gebruiken van de naam van de klant, controlevragen stellen etc. De intercedente was dik tevreden en begon al vrij vlot met vragen over leidinggevende ervaring. Ondanks mijn gebrek aan callcenter-ervaring ziet ze het wel zittem om - mij als de gelegenheid zich aandient - voor te dragen als supervisor.
Dus wellicht volgt er voor deze uitgerangeerde historicus nog eenglanzende carriëre in de wondere wereld van het klantcontact...
Wordt waarschijnlijk nog wel vervolgd!

Hunze Lustrumgala een swingend succes!

Afgelopen zaterdagavond werd het Hunze Lustrum Gala gehouden in het Stadsparkpaviljoen.
Om de avond feestelijk in te leiden hebben we eerst met V6 en Zuidwesters gegeten bij Boccaccio. Gezellig en niet slecht, maar denk toch niet dat we er nog eens zullen gaan eten. Ondanks dat was afgesproken dat we rookvrij zouden zitten werd er toch gerookt, waardoor we de espresso/ thee na de maaltijd misliepen, omdat Louise het benauwd kreeg. Jammer! Het eten hadden we gelukkig al op en was lekker, maar niet heel bijzonder.

Na de maaltijd dus fluks naar het Stadsparkpaviljoen gereden met de luxe leasebak van Arend. Aangekomen in het Stadsparkpaviljoen bleek dat we niet de enigen waren die hun best hadden gedaan om er feestelijk uit te zien. Bijna iedereen was fraai uitgedost. Het feest had ook vanaf onze entree een goede sfeer, los en relaxed. Hoewel de avond vrij cliché-matig was ingericht (coverband, buikdanseres, dj en tussendoor wat speeches) was het gewoon ongecompliceerd leuk. Vanaf de eerste tonen van de weinig maatvaste en soms wat onzuivere band werd er enthousiast gedanst. Zelfs doorgaans weinig danslustigen als Arend en ondergetekende hebben een groot deel van de avond staan swingen.
Hierbij ontstond ook een idee voor een toekomstig feest. Het wordt hoog tijd dat er eens een feest komt met goede muziek: kortom een feest met de muziekkeuze van Vincent en Arend. Maar dat is voor de toekomst. Voorlopig kunnen we terugkijken op een erg leuk gala. Ben benieuwd of de rest van het lustrumjaar nog meer goede feesten oplevert!

Allemaal op ons paasbest op het Hunze Lustrumgala!
Vlnr: Arend, Marjon, Louise, ikzelf, Tjarko en Shanna.