Gisteravond The Kooks in Vera gezien. Samen met goede vriend Vincent had ik afgesproken en om half 10 stond hij bij me aan de deur. Eerst nog een kopje thee gedronken. Geziende staat waarin Vincent verkeerde hebben we besloten het voorprogramma maar te laten schieten. Vincent loopt de Marathon van Rotterdam over een weekje en had op vrijdagmiddag een laatste test ingepland: van Groningen naar Delfzijl lopen! (ruim 30km) Dat was gelukt, maar hij liep nu wel wat moeilijk…
Tegen elven zijn we dan toch maar naar Vera gegaan, waar we de twee laatste hangertjes in de garderobe toebedeeld kregen. We waren dus echt de laatsten die binnen kwamen. We hadden onze chocomel dan ook nog niet op toen The Kooks begonnen te spelen. Typisch Britpop bandje: jong, lelijk, harig. Echt een bándje, leuk hoor! Het begon lekker met Seaside, het openingsnummer van de cd. Verder speelden ze wel goed, maar lieten ze ook niet horen erg bijzonder te zijn. Leuke branie en energie, maar wat te weinig variatie, waardoor het soms wat eentonig was. Niet dat ik me niet vermaakt heb, want het was echt wel leuk, maar gewoon niet heel memorabel. Na ruim drie kwartier zat het optreden erop. Er kwam nog wel een korte toegift, met de B-kant van hun eerste single (terechte B-kant) en nog twee nummers en toen zat het er na een krap uurtje alweer op. Desalniettemin: erg was dit niet, want ze hadden ook wel laten horen wat ze te bieden hadden. Bovendien waren de beide Vincenten ook wel moe, zodat we tevreden, maar niet euforisch huiswaarts togen.
Volgende week: The Veils
