Spinvis in z'n eentje in VERA

Na vanmorgen mijn eerste halve marathon te hebben gelopen (1,42:06) was ik maar wat blij dat het optreden van Spinvis in de Vera vanavond een zitconcert. Het kaartje had ik bij de laatste cd Goochelaars en Geesten gekregen, omdat ik vooraf had ingetekend.
Het optreden was niet alleen bijzonder omdat het het eerste zitconcert in de Vera was sinds 1979. Door de stoelen konden er maar zo'n honderd mensen komen kijken, zodat het er een intieme sfeer ontstond. Spinvis was inderdaad in z'n eentje naar Groningen gekomen en zat alleen op het podium achter een drum, met een akoestische en een elektrische gitaar en enige electronica. Een vaste playlist was er niet: bezoekers konden verzoeken indienen en dan hing het er vanaf of Spinvis het nummer kon spelen, danwel zich zeker genoeg voelde om het te spelen, of hij het ook zou doen.
Zo liet hij zich overhalen tot Lotus Europa, met enige improvisatie, omdat hij niet de hele tekst uit zijn hoofd kende. Dit soort momenten maakten het concert heel persoonlijk, kwetsbaar en de relatie met de zaal heel intiem. Een prachtige afsluiting van dit weekend. Ik zou zeggen: kijk of in jouw woonplaats ook nog kans is om zo'n optreden bij te wonen!

Geloven in The Infadels?

Hm! The Infadels gisteren in Vera. Wat moeten we ermee? CD is leuk, lekker dansbare rock, niet heel vernuftig, wel effectief. Denk Arctic Monkeys, Soulwax, Audiobullys. De band is duidelijk erg geroutineerd, Vera uitverkocht en enthousiast. Kortom het recept voor een perfect concert!

Maar toch... Arend vroem me na een half uurtje hoeveel cd's ze hebben. Toen ik hem antwoordde "één", zei hij dat hij dat al wel dacht. Ze speelden inderdaad alle nummers van het album (ook de zwakkere dus) en een stuk of 3 nummers die ik niet kende. Ze speelden de nummers precies zo als op het album. Ondanks dat de muziek lekker swingt was er niet echt een vibe, gebrek aan bezieling denk ik. Jammer, want het had zo mooi kunnen zijn! Het was best leuk en ik heb wel lekker geswingt, maar ben niet uit mijn dak gegaan en dat is jammer, want daar leent de muziek zich perfect voor. Conclusie: niet slecht, maar heeft niet dat beetje extra, waardoor je eigenlijk net zoveel lol kan hebben met de cd.

PS Wie ze desalniettemin toch nog eens wil zien: ze spelen op het bevrijdingsfestival in Groningen. Een betere reden is misschiendat Zita Swoon daar ook zal spelen!

The Veils in Vera

Zo!: Hoog tijd om eens bij te bloggen! Eerst maar iets leuks cultureels. Vrijdag 9 april speelden The Veils in Vera. Eerst echter het voorprogramma: Swelter. Dit bandje uit Zwolle vond ik eigenlijk nog wat te licht voor een podium als Vera. Ze speelden technisch wel goed, maar het was wel heel braaf en voorspelbaar. Laat ze voorlopig nog maar even in de buurtcentra en jeugdhonken optreden.
The Veils had ik zoals eerder al genoemd in 2004 al eens gezien. Sindsdien was de band echter uit elkaar gevallen. Enkel de zanger, Finn Andrews was overgebleven. Hij heeft een nieuwe band bij elkaar gezocht en die was niet slecht. Op het 3voor12 forum is men met name erg lyrisch over de bassiste, maar volgens mij gaat dat er vooral om dat vrouwen met instrumenten kennelijk erotiseren. Maar goede band en een erg fijne zanger, lekker gekweld onzeker, zoals duidelijk bleek als hij tussen de nummers wat woorden tot het publiek richtte. Maar als hij begon te zengen zette hij zijn karakteristieke jankende (positief!) stem op en is hij gewoon top! Heerlijk zwelgende melancholie en ellende! Je moet er van houden, maar ik houd er wel van. Wel jammer dat het geluid weer eens te hard was afgesteld. Hierdoor verdween het evenwicht tussen de up-tempo en de kleinere nummers en werd het concert wat vlak qua dynamiek. Het slot was echter ijzersterk, zodat we erg tevreden huiswaarts keerden. Volgende keer komen we wel weer en ook het nieuwe album dat later dit jaar verschijnt zal zeker gecheckt worden!

Marathonman & The Kooks

Gisteravond The Kooks in Vera gezien. Samen met goede vriend Vincent had ik afgesproken en om half 10 stond hij bij me aan de deur. Eerst nog een kopje thee gedronken. Geziende staat waarin Vincent verkeerde hebben we besloten het voorprogramma maar te laten schieten. Vincent loopt de Marathon van Rotterdam over een weekje en had op vrijdagmiddag een laatste test ingepland: van Groningen naar Delfzijl lopen! (ruim 30km) Dat was gelukt, maar hij liep nu wel wat moeilijk…
Tegen elven zijn we dan toch maar naar Vera gegaan, waar we de twee laatste hangertjes in de garderobe toebedeeld kregen. We waren dus echt de laatsten die binnen kwamen. We hadden onze chocomel dan ook nog niet op toen The Kooks begonnen te spelen. Typisch Britpop bandje: jong, lelijk, harig. Echt een bándje, leuk hoor! Het begon lekker met Seaside, het openingsnummer van de cd. Verder speelden ze wel goed, maar lieten ze ook niet horen erg bijzonder te zijn. Leuke branie en energie, maar wat te weinig variatie, waardoor het soms wat eentonig was. Niet dat ik me niet vermaakt heb, want het was echt wel leuk, maar gewoon niet heel memorabel. Na ruim drie kwartier zat het optreden erop. Er kwam nog wel een korte toegift, met de B-kant van hun eerste single (terechte B-kant) en nog twee nummers en toen zat het er na een krap uurtje alweer op. Desalniettemin: erg was dit niet, want ze hadden ook wel laten horen wat ze te bieden hadden. Bovendien waren de beide Vincenten ook wel moe, zodat we tevreden, maar niet euforisch huiswaarts togen.

Volgende week: The Veils

Fijne bandjes in Vera

De komende tijd komen er een aantal leuke bandjes naar Groningen, waar ik mijn gewaardeerde lezers (allebei) op wil attenderen. Om te beginnen aanstaande vrijdag The Kooks. Tijdens Eurosonic zag ik deze jonge honden uit Brighton aan het werk, althans de laatste 5 minuten van hun optreden in Huize Maas. Die paar minuten lieten een energieke zanger, met branie ("call us the Kooks, the Cocks or just the Dicks!") en een pittige band zien. Lekker! Ook het album Inside in/inside out is een lekkere Britpop-plaat. Afwisselend liedjes en rocken, dus dat moet wel een leuk avondje worden!

Het weekend erna, op 9 april spelen The Veils opnieuw in Vera. Hem zag ik twee jaar geleden al eens, toen met Delays in het voorprogramma. Hem, want hen is niet meer. De band viel uit elkaar, maar de zanger scharrelde een nieuwe band bijeen en is nu weer op tournee. Wie van pop met een flinke dosis pathos houdt moet komen! Toen ik het nummer Lavinia op de radio hoorde ben ik indertijd letterlijk direct naar de Plato gelopen om het album The runaway found te kopen. De nieuwe band schijnt erg goed te zijn, dus komt allen!
De volgende aanrader zijn The Infadels. Vuige electrorock, lekker dansbaar, wat wil een mens nog meer? Het album We are not the Infadels is al erg fijn en ook op Eurosonic schijnen ze erg goed te zijn geweest. De heren komen op 21 april, maar wees er snel bij, die kaartjes zouden wel eens hard kunnen lopen! (Verkoop voor The Infadels begint op 5 april)

Ja! Tegen Spinvis en Simon Vinkenoog in de VERA

Gisteravond was het eerste optreden van Spinvis samen met Simon Vinkenoog naar aanleiding van hun onlangs verschenen album JA! Er was ook een support-act, maar dat had niet gehoeven. Liever had ik gezien dat Spinvis nog een halfuurtje door was gegaan.

Het voorprogramma was een Duitse dame, die onder de naam Dahlia ons een half uurtje kwam vermaken met foute porno-pop. Het begon met pompende beats, mijn eerste associatie was 2 Many DJ's, en allengs kwam daar de gedachte aan Peaches bij. Monotone beats met daaroverheen monotone teksten van ten hoogste 2 regels per nummer. Teksten als "I want to fuck a sexy girl like her" en "Do you want me on my knees?" En dat dan herhaald gedurende het hele nummer. De dame kon niet zingen en ook de podiumact kon niet overtuigen. Een mollige dame in hotpants en een Moulin-Rouge lijfje dat aan heer vingers likt en met een zweepje zwaait. De eerste tien minuten was het nog vermakelijk, maar uiteindelijk is mijn conclusie dat Dahlia beter op haar plaats zou zijn in een derderangs nachtclub in een morsige stad in Oost-Europa. Liever niet in VERA.

Nee, dan Spinvis en Vinkenoog. Die zijn zéér op hun plaats in mijn favoriete podium! Het project is ontstaan tijdens de Nacht van de Poëzie toen de heren een optreden verzorgden in Paradiso. Daarvan is een opname gemaakt, nog een paar tracks erbij en hoppa, zomaar een nieuw (onverwacht) album. Het album heb ik bewust niet geluisterd, omdat ik verwachtte dat dit echt iets was dat je live moet zien. Het recept was als volgt: Spinvis en band spelen jazzy muziek, typisch Spinvis en Vinkenoog leest min of meer op de maat gedichten voor. Een aantal gedichten van Paul van Ostayen en wat psychedelisch werk dat ik meer in de jaren zestig zou plaatsen. Dit alles begeleid met gruizige zwartwitbeelden uit het polygoonjournaal ofzo. Kunst, leuk, beetje vaag, maar gewoon leuk! Erg jammer dat het geluid zo slecht was afgemixt. Vooral het laag was erg nadrukkelijk aanwezig, zodat de sound nogal rommelig en donker was. De cello was nauwelijks te horen, de dwarsfluit heb ik tot de toegift maar één keer twee tonen horen fluiten. Ook Vinkenoog was vaak niet te verstaan, wat bij poëzie toch wel een groot gemis is.
En toch was het een goed optreden. De sfeer was goed, het publiek had er wel zin in, net als de band. Leuk ook: het beeld van Vinkenoog die aan het eind van ieder nummer van het podium schuifelde, om er aan het begin van het volgende weer op te schuifelen. En zijn introductie van de band als Spinvis 1, Spinvis 2 enz., omdat hij hun namen niet meer wist! Had hij dan beter achter de geraniums kunnen blijven zitten, zoals een vriend van me die niet mee was vooraf opmerkte? Nee, de man is oud en gammel, maar het paste wel in het plaatje.
Na afloop volgede nog een ruime toegift, waarbij Spinvis met band, zonder Vinkenoog uit zijn eigen repertoire speelde. Hij had er duidelijk nog zin in. Iemand in het publiek riep om Ik wil alleen maar zwemmen! En U roept, wij draaien. Verder nog klassiekers als Smalfilm en tot slot Astronaut, heel klein met alleen pianobegeleiding. Zoals gezegd, ondanks dat het inmiddels half één was had hij nog wel even door mogen gaan. Ja! dus tegen Spinvis en Simon Vinkenoog!

En dan nog iets heel anders. Gisteravond was ook de laatste testloop van het Outdoorseizoen: 4 Mijl in 28:48 (was Bij de echte 4 Mijl nog 30:39). Ik ben dus tevreden!