Bol

Ik ben verliefd. Maar lang zal het niet duren. Over een paar weken is ze er niet meer. Die prachtige stevige ronde bol. Af en toe beweegt het. Als ik hier al zoveel lol aan heb… Hoe wordt dat als de inhoud zich presenteert?

Het begint met taal?

Er zijn nieuwe spotjes van Postbus 51. Met behulp van ondertitels bij vreemde talen wordt duidelijk gemaakt dat, als je dat nog niet kunt, je Nederlands moet leren.
Zou de doelgroep dit kunnen lezen?

Eerste Klas

Tja, dat zul je net zien. Als ik tijdens de voorjaarvakantie, ten tijde van de huishoudbeurs om 9:04 uur de trein richting Amsterdam neem dan kan ik wel raden dat de trein vol zal zitten. Dan koop ik een Eerste Klas toeslagkaartje, zodat ik rustig kan zitten werken tot de overstap in Amersfoort (ik was op weg naar Den Haag).

De NS is kennelijk niet in staat dat soort conclusies te trekken en is verrast door de drukte. Ik zit dan ook net als wordt omgeroepen dat reizigers met een Tweede Klas kaartje vanwege de drukte maar in de Eerste Klas moeten gaan zitten… Als ze dan ook nog mijn koffie over een medereiziger heen gooien voel ik mij toch een beetje bekocht.

PS. Het is een complot! Mensen die weinig met de trein reizen hebben altijd vertraging! Toen ik nog wekelijks forensde had ik bijna nooit problemen. Ga ik na maanden weer eens met de trein: twee keer een half uur vertraging! Staande kakelende huisvrouwen in de eerste klas! De NS wil géén incidentele klanten!

Radiostilte

Zo dat was een lange stilte! Ruim zes weken niets geschreven. Ook niet heel veel meegemaakt. Maar vooral geen tijd en rust in mijn hoofd. Mijn goede voornemen: meer schrijven!
Gisteren zat ik 6,5 uur in de trein, dus er komt in ieder geval weer wat aan. Complicerende factor is dat thuis het modem stuk is, maar dat wordt hopelijk snel vervangen. Tot die tijd is een cappucino bij The Coffee Company goed voor een uur internet...

Schaatsen op natuurijs!

Eindelijk! Na jaren kon er weer eens worden geschaatst op natuurijs. Michiel en ik hebben vanmiddag nog wel even gekeken bij het Paterswoldse Meer, maar ons kraakte het nog te vervaarlijk. De waaghalzen op de foto denken daar anders over en het zag er prachtig uit, maar wij zijn toch maar naar de ijsbaan van Paterswolde gegaan. Ook daar prachtig ijs, maar zonder risico.
Als de vorst doorzet kan het in het weekend wel!

Jaarlijstjes: Muziek

Platenmaatschappijen klagen steen en been. Toch heb ik nog nooit zoveel cd’s gekocht als het afgelopen jaar. Er was genoeg te genieten!

Nieuwe ontdekkingen:
Mijn ontdekking van het jaar zijn de Fleet Foxes. Heerlijk, wat een lekkere sfeervolle cd!
De grootste verrassing was Santogold. Hiermee maakte ik kennis via de gratis Single van de Week (iedere dinsdag een nieuwe) in iTunes. De enige cd die ik dit jaar hoorde die ik echt raar vond en geneigd was om meteen af te zetten. Maar eigenlijk is het echt heel goed!
Een andere Single van de Week ontdekking is Burial. Trage underground electro van een mysterieuze producer, die later in het jaar geen incognito sterren-DJ, maar een mediaschuwe nobody te zijn. Mooie duistere sferen!
Beste nieuwe Nederlandse band gaat tussen Moke en Voicst, maar Voicst wint, omdat ik hun album A tale of two devils veel vaker heb gedraaid. Lekkere energieke vrolijke pop.

Nieuwe albums van oude bekenden:
Heel sterk vind ik the Seldom Seen Kid van Elbow. Echt een ontzettend goed album. Ik baal nog steeds dat ik ze niet heb kunnen zien in de Oosterpoort. Heel onverwacht, maar erg goed was de onverwachte terugkeer van Portishead met Third. Tien jaar niets van je laten horen en dan zo terugkomen!
Sigur Rós, met Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust liet een nieuw, vrolijker Sigur Rós geluid horen. En deed me de oudere albums weer vaker beluisteren. Een ontzettende aanrader is ook hun DVD Heima, zeker op een groot scherm. Prachtige ode aan IJsland van de band.
Verder mag Vantage Point van dEUS ook niet onvermeld blijven. Heel degelijk en sterk.
Ook Tindersticks is met Hungry Saw weer helemaal op niveau teruggekeerd.
En het laatste album van Madrugada is ook heel erg goed. Jammer dat ze er mee ophouden, maar ook wel begrijpelijk na de dood van de gitarist tijdens de opnames.

Geen nieuw album, maar wel opnieuw ontdekt is Midlake, the Trial of Van Occupanther. Geweldige sfeervolle melancholische muziek, die hoe langer hoe beter wordt.

Wat ontbreekt in mijn lijstje:
TV On the Radio met Dear Science. Gooit hoge ogen in veel lijstjes, maar heb ik pas twee keer geluisterd, dus daar kan ik nog niet echt een oordeel over vellen. Hetzelfde geldt voor Micah P. Hinson met The Red Empire Orchestra. Zeker voor laatsgenoemde geldt overigens wel dat ik verwacht dat die nog wel gaat stijgen op mijn persoonlijke voorkeurslijstje.
Fordlandia van Jóhann Jóhannsson, daar ben ik erg nieuwsgierig naar, maar die heb ik nog niet gehoord.

Mooiste albumtitel van 2008:
1. Get Well Soon – Rest now weary head, you will get well soon
2. British Sea Power – Do you like rock music?
3. Tindersticks – The Hungry Saw

Mooiste albumhoes van 2008:
1. Fleet Foxes – Fleet Foxes
2. Get Well Soon – Rest now weary head, you will get well soon
3. Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust

Mijn Top 10 over 2008:
1. Fleet Foxes – Fleet Foxes
2. Elbow – The Seldom Seen Kid
3. Portishead – Third
4. Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust
5. dEUS – Vantage Point
6. Santogold – Santogold
7. Voicst – A tale of two devils
8. Death Cab for Cutie – Narrow Stairs
9. Brett Anderson – Wilderness
10. Tindersticks – Hungry Saw

Tot slot het iTunes lijstje van meest gedraaide artiesten 2008:
1. EELS
2. Radiohead
3. Wir sind Helden
4. dEUS
5. Elbow
6. Voicst
7. Sufjan Stevens
8. Madrugada
9. Spinvis
10. Burial

Jaarlijstjes Consumentenvertrouwen

Met mijn consumentenvertrouwen zit het wel goed! Nog nooit heb ik zoveel geld uitgegeven als in 2008.
Gadgets heb ik niet zoveel aangeschaft het afgelopen jaar. Mijn gadget van het jaar is de iPhone 3G. Telefoon, iPod, mobiel internet, agenda, alles in één in mijn broekzak. Super! En de batterijduur valt me niet tegen. Gadget nummer twee van 2008 is de Alpine autoradio met iPod aansluiting. iPod in het dashboardkastje en draaien maar! Alles te bedienen via de radio, de hele vakantie muziek, zonder met cd’s te hoeven rommelen.
Naar de bioscoop ga ik niet meer, nu er een plasma in de kamer hangt. Lekker films kijken vanaf de bank als het óns uitkomt, zonodig pauzeren voor een sanitaire danwel hartige pitstop. Geen vervelende andere bioscoopbezoekers die door de film heenpraten, geen popcornwalm, volume op het door ons gewenste niveau, altijd scherp beeld. Nog geen blu-ray, want ik vind dat dat nog niet voldoende is uitontwikkeld. Voorlopig red ik mij uitstekend met een opschalende dvd-speler.

Gadgets:
1. Apple iPhone 3G 16GB
2. Alpine CDA-9885R
3. Panasonic TH42-PZ80 + Pioneer DV-LX50

Van de drie grootste aangeschafte zaken heb ik twee nog niet ontvangen, daarom maar beginnen met wat er al wel is. In mei hebben we onze eerste auto aangeschaft, zodat we nu niet langer voetgangers zijn, maar een grote stap richting de definitieve burgerlijkheid hebben gezet. Lekker met de eigen auto naar Veendam en terug, even naar mijn ouders in Marum, op vakantie. Fijn hoor die vrijheid. Mooi ook dat de benzine weer betaalbaar is.
De auto was de duurste aanschaf van mijn leven, maar staat maar zielig in de schaduw van de aanschaf van een huis. Dat is echter nog niet betaald, noch bewoond: dat komt in 2009.
De kostbaarste zaak is eveneens nog onderweg en zal in maart 2009 geleverd worden. Daar zitten we dan de rest van ons leven aan vast. Ook met de kredietcrisis durven we dat best aan.

Grote aankopen:
1. Nageslacht
2. Huis
3. VW Golf 1.6FSI Pacific

Jaarlijstje Sport

Het is weer de tijd voor jaarlijstjes. Sportief was het een wisselvallig jaar. Het sportieve hoogtepunt was zonder twijfel de RopaRun. Sportief leverde ik er geen prestatie, maar als evenement was het geweldig om mee te maken en deel aan te hebben. Fantastisch om met zoveel mensen over zo'n grote afstand gedurende drie dagen bezig te zijn met het leveren van een collectieve prestatie!
Ik had me dit jaar een aantal doelen gesteld. Die heb ik niet allemaal gehaald. Eerst maar de getallen.

Roeien: 555km (in 2007 741km)
Fietsen: 1377km (in 2007 530)
Lopen: 302km (in 2007 362)

Ik had me voorgenomen meer te gaan fietsen en dat is gelukt, met name dankzij de tochtjes tussen Groningen en Veendam. Maar ik heb ook meer geklommen. Super om in de Alpen te fietsen, maar het hoogtepunt was toch wel weer Luik-Bastenaken-Luik.

Het roeien was in 2008 bedroevend. Meedoen met de Head was geweldig, maar daarna was het roeiseizoen ook wel ongeveer voorbij voor me. Geen Elfstedenploeg en ook het opzetten van een nieuwe ploeg in een viertje wil niet erg vlotten. Dat moet volgend jaar makkelijk beter kunnen.

Het hardlopen kende eigenlijk twee hoogtepunten kort na elkaar. Eerst een PR op de 10 in Winschoten, maar nog veel mooier was het PR op de Halve Marathon dat ik een week later liep in Groningen: 1:39,54!
Ruim sneller dan in 2007 en belangrijker nog: lekker gelopen. Daarna zakte het sportjaar als een soufflé in. Ziekte, drukte op het werk en alle conditie vloeide weg, met als treurig dieptepunt de rampzalige 7 Heuvelenloop in Nijmegen. Ruim een uur en een kwartier lopen met een gemiddelde hartslag van 185 geeft niet alleen aan dat het niet goed gaat, maar het sloopt je ook. De conditie is helemaal weg en moet nu voorzichtig weer worden opgebouwd. Maar dat zal wel goedkomen.
In 2009 moet het ritme terugkomen in het lopen, er moet een ploeg komen om te roeien en ik hoop net zoveel en net zo lekker te fietsen als in 2008.

SBS Kerstgekte

Vanavond gebeurden er vreemde dingen in Groningen. Ondanks de kerstvakantie kwam ik op weg naar huis vanuit mijn werk bijna de stad niet in en toen ik de hoek van de Turfsingel de Oude Ebbingestraat inliep moest ik mij door de mensen heen wurmen om bij onze voordeur te komen. Wat was er aan de hand? De SBS 6 Kerstparade kwam in Groningen. En dat resulteerde in tienduizenden mensen die met hun kinderen vanaf een uur of vijf zich op de stoep installeerden om rond een uur of acht een stoet gesponsorde carnavalesque commerciële praalwagens te zien passeren met als klapstuk een wagen met zwaaiende pseudo-bekende Nederlanders. Ik heb niet goed gekeken, maar ik verwacht van het kaliber van de onvermijdelijke Jan Smit en Yolanthe. Ik kom er de deur niet voor uit, maar kennelijk vele anderen wel. Morgen schijnt het op SBS te zien te zijn.

Betweterige feitjes

Ik zie net op Geenstijl een linkje naar een wiki met veelgehoorde misvattingen. Dat is nou echt net iets voor mij! Zie hier!

Tindersticks in Oosterpoort: een warm bad

Nog geen week geleden zag ik dat de Tindersticks op 9 december in de Oosterpoort zouden spelen. De herinnering aan het concert dat ik vijf jaar geleden met Vincent bezocht maakte dat ik spontaan besloot kaarten te gaan halen. Toen ik gisteren op een gure winterse avond mij met Louise op het rode pluche installeerde waren de verwachtingen dan ook vrij hoog gespannen.

Eerst het voorprogramma, het Deense duo Murder. Nog nooit twee artiesten met zo weinig charisma op het podium zien staan: een schuchtere ziekelijk ogende blonde slungel in te grote kleren met een akoestische gitaar op schoot en daarnaast een vadsige baardmans met jampotglazen in kleermakerszit op een stoel. Zoals Louise het verwoordde: als je keek naar de lichtjes van de PA was het een stuk leuker! Het zag er dus niet uit, maar het klonk best goed. Zoek het in de richting van de Kings of Convenience. De heren zongen mooie harmonieën, leuke folky liedjes met een knipoog. Ik ga de cd toch wel even checken denk ik.

Dan de Tindersticks zelf. Ondanks dat de band formeel is teruggebracht tot een trio onder aanvoering van zanger Stuart Staples, was het podium goed gevuld met naast een uitstekende drummer, een gitarist en een bassist, een toetsenist (piano, Korg-synthesizer, Hammond), een cellist annex sopraansax en een baritonsax trompettist. De laatste was overigens ook erg goed (behalve als tweede stem, maar dat was eenmalig). De ster van de band is en blijft echter Stuart Staples met zijn fantastische omfloerst mompelende stem.
De setlist, steunde op veel nummers van mijn favoriete album Curtains en daaromtrent. Maar er werden ook nummers gespeeld van de -naar verluid- erg sterke nieuwe cd Hungry Saw. Het was iets ingetogen, de meest wilde experimenten bleven achterwege, maar het optreden had veel soul, en een zware warmte om heerlijk bij weg te dromen. Een uitstekende besteding van een winterse avond. Aanstaande zondag ga ik in dezelfde zaal naar rapdinosauriërs Public Enemy, dan zal het wel héél anders zijn!

Gratis nieuw album van Mercury Rev: Strange Attractor

Mercury Rev heeft een nieuw album uit, getiteld Snowflake Midnight (linker cover). Daarnaast is een tweede album (rechts), getiteld Strange Attractor, gratis te downloaden als je je registreert op hun site. Een nogal sferisch electronisch album. Het is gratis, dus probeer het eens uit zou ik zeggen!

Slager Van Dijk en zoon

Sinds een klein jaartje ga ik nu naar een echte slager voor mijn vlees: slagerij Van Dijk en zoon.
De zaak ziet er niet uit, in het begin van de Steentilstraat, ingeklemd tussen twee panden van de Groninger fietsengigant Ferwerda. Sinds de vroege jaren zeventig is er niets meer aan de zaak gedaan. Houten lambrizering, tegeltjes, veel bruine tinten, beetje morsig.
En achter de toonbank, u verwacht het al, slager Jan van Dijk. En zijn zoon. Vader Van Dijk is de zeventig gepasseerd, zijn zoon schat ik in de vijftig. Ze hebben mijn hart al de eerste keer dat ik er kwam gestolen. Getipt door goede vriend en culinaire goeroe Michiel kwam ik er voor het eerst. Foto's van varkens van een biologische boerderij, dat sprak me al aan. En toen vroeg een klant om iets van het lam voor een bepaald gerecht. 'O, dan moet u een flankje hebben!' En omdat er niet genoeg meer in de vitrine lag liep Van Dijk junior door de versleten deur de koelcel in, om met een karkas terug te komen. Dit werd op het hakblok gelegd en vervolgens kwam er een zaag te voorschijn en werd het gewenste stuk uit het karkas gezaagd. Fantastisch!
Sindsdien koop ik er heerlijke zelfgemaakte saucijzen aux herbes fines, de prachtigste koteletten, lamskarbonades en runder-schaapgehakt waar je de lekkerste gehaktballetjes in tomatensaus van kunt maken. De Van Dijks zelf eten overigens geen lam of schaap, dat vinden ze niet lekker.
En steevast krijgen we met een knipoog een stukje kookworst of leverworst (ook zelfgemaakt natuurlijk) mee 'voor vanavond bij de borrel'.
Vandaag wilde ik graag een rollade kopen. Die was op, maar geen nood: Van Dijk senior maakte er gewoon ter plekke één voor ons. Eerst de stukken vlees snijden, dan kruiden en oprollen. Even een bolletje touw halen en voilá een prachtige rollade. Nu nog bedenken hoe ik die morgen ga klaarmaken!

Simpsons en Apple

Op Geenstijl spotte ik vanavond een leuke parodie op Apple in een aflevering van de Simpsons uit 2007. (Hier vind je de volledige aflevering) Genadeloos wordt het bijna religieuze sfeertje rond de Apple fanboys en hun verlosser Steve Jobs gefileerdDaarbij wordt rijkelijk verwezen naar Apples eigen communicatie in bijvoorbeeld commercials, zoals dit filmpje dat bekend staat als the 1984 Commercial, waarmee Apple tijdens de Superbowl van 1984 de Macintosh presenteerde.

Eén overheid nog ver weg

Onlangs moest ik iets regelen bij de dienst burgerzaken van de Gemeente Groningen. Voor de dienst die ik nodig had kan (nog?) geen afspraak worden gemaakt via het e-loket, maar desondanks waren we binnen vijf minuten aan de beurt. Op donderdagavond nota bene, wat een zegen die avondopenstelling!
Voor de handeling die nodig was, was legitimatie nodig, dus toen hier om gevraagd werd haalde ik mijn rijbewijs, het nieuwe in handig bankpasformaat, tevoorschijn. De ambtenaar trok een vies gezicht en vroeg of ik mijn paspoort niet bij me had, want daar staat mijn nationaliteit op.
Dit had ik, maar toch zou dit volgens mij niet nodig moeten zijn. Dit zei ik hem ook: ‘met mijn rijbewijs kunt u mij identificeren en op mijn rijbewijs staat mijn BSN (BurgerServiceNummer) en daarmee kunt u toch al mijn GBA gegevens inzien?‘
Nog een vies gezicht. ‘Dat rijbewijs is van een ander, daar hebben wij niets mee te maken!’ Het rijbewijs was iets voor op straat, om je aan de politie te legitimeren. ‘Wij hebben liever ons eigen...’
Grappig en typerend deze hokjesgeest in gemeenteland. En ironisch, want ik had mijn rijbewijs in dezelfde publiekshal, bij de gemeente gekregen van een collega van deze ambtenaar. Leerzaam ook om te zien dat de ambtenaar kennelijk meer waarde hecht aan de papieren weerslag van een momentopname van de GBA, in casu het paspoort, dan aan het inkijken van de basis hiervan, het actuele register zelf!
Dit bezoekje aan de gemeente leverde mij aldus drie waardevolle lessen op:

• Ten eerste wordt je prima geholpen met korte wachttijd in de avondopenstelling.
• Ten tweede blijven mensen eerder vertrouwen in een officieel ogend papiertje dan in de unieke bron van de getoonde gegevens op een computerscherm
• Ten derde bestaat het gevoel onderdeel uit te maken van één overheid nog helemaal niet te leven op de werkvloer en wantrouwt men gegevens van buiten de eigen organisatie.

De Andere Overheid of e-Overheid is nog ver weg. Een nuttige realitycheck voor een ieder die zich bezighoudt met de verbetering van dienstverlening bij de overheid.

Avonduurlijke muziek

Voor wie al die zwaarmoedigheid wat teveel wordt heb ik een ander voorstel. Ga eens op zoek naar de Late Night Tales. Dit is een serie verzamelalbums naar het recept van het aloude mixbandje. Dit maakt het ook zo leuk en sympathiek. Er wordt een muzikant gevraagd een cd samen te stellen die hij goede vrienden zou geven om ’s avonds in de luie stoel te luisteren. Het concept bestaat inmiddels een jaar of zes en het rijtje artiesten dat inmiddels zo’n mixbandje heeft samengesteld loopt uiteen van hippe dance-artiesten als Fatboy Slim, Groove Armada en Trentemøller tot Jamiroquai, the Flaming Lips, Belle & Sebastian en onlangs één van de Arctic Monkeys.

Het leuke is dat je een lekkere laidback inkijk in de platenkast van die artiesten krijgt, met nummers die je soms al kent, maar meestal ook niet. Leuk!

Vallende bladeren, bijpassende muziek

Herfst! Het is onmiskenbaar guur, de bladeren vallen van de bomen en ’s avonds rijd je in het donker naar huis. Tijd om de kachel thuis of in de auto op te stoken en te genieten van weemoedige melancholische klanken nu de zomer voorbij is!
Dé herfstplaat van 2008 is wat mij betreft van de Fleet Foxes. Amerikaanse close harmony melodieën, die je doen verlangen naar een mooie nazomerdag op het platteland in het Zuiden van de Verenigde Staten. Hij komt, om maar een cliché te bezigen nauwelijks uit mijn cd-speler.

Voor bij het haardvuur is het album Wilderness van voorheen-Suede zanger Brett Anderson. Hartverscheurend mooi melancholisch. Sobere arrangementen, vaak alleen piano, hier en daar aangevuld met een viool of een gitaar. Wat een leed! Wat mooi!

Een herfstklassieker die ik nog even onder de aandacht wil brengen is het album Nevland van het Groningse Audiotransparent. Voor slechts €10 te bestellen op de site van de band. De cd is al een paar jaar oud, maar komt steeds terug bij mij. Huiveringwekkend melancholiek: je hoort de mistflarden in de muziek. Vrolijk wordt je er niet van, maar doe het toch maar!

Stadje Rond 2008

Afgelopen zondag werd het jaarlijkse Groningse roeifeestje Stadje Rond weer verroeid. Na de winst van vorig jaar moest ik dit keer natuurlijk ook van de partij zijn. Op –uitstekend- initiatief van Arend gingen we daarom dit keer van start met Suzanne op boeg, Arend op 2, Dieuwke op 3 en ikzelf op slag. Marcel ging sturen, dus qua volume zat het wel goed! Op driekwart van de wedstrijd door de Groningse grachten vroeg een geërgerde mevrouw van een woonboot of dat nu echt zo luid moest. Hierop brulde Marcel terug: ‘Het is een wedstrijd!’ Daar lag het niet aan!

Nu was het wel zo dat ik al een week of zes niet geroeid had, door ziekte, drukte, gekwakkel etc., dus dat ik niet topfit was wist ik. Toch viel het tegen! Poeh, wat is het een eind (drie kilometer) als je zo zit te sleuren en zwoegen in een lompe C4!
Kortom het ging helemaal niet, de tijd was langzaam en ik ging helemaal kapot, maar toch ben ik blij dat we hebben meegedaan. Het is toch wel altijd een erg leuke wedstrijd en het is een mooie traditie om de hele middag in de pannenkoekenwalm te zitten. ’s Avonds hebben we het afgemaakt met een gezellig Marokkaans diner in de Padang-Bar. Een prima zondag! Nu wel hopen dat de conditie op tijd terugkomt voor de 7-Heuvelenloop volgende week zondag!

De Vuelta is de Tour niet

De Vuelta zit er bijna op. Geen seconde heb ik er van gezien op TV, zelfs de beklimming van de Angliru heb ik helaas gemist. Andere prioriteiten. En een fulltime baan.

De revelatie van de Vuelta was zoals vooraf gehoopt de jonge Rabo-renner Robert Gesink. Zevende in het algemeen klassement, met de grote mannen mee op alle beklimmingen. Een meer dan uitstekende prestatie van dit jonge talent. En een belofte voor de toekomst.
Helaas beginnen de hongerige Nederlandse wielerfans de druk alweer op te voeren. Een zevende plaats in de Vuelta van 2008? Dan wordt alweer gerekend op een top vijf klassering in de Tour de France van 2009...
Ik roep alle wielerliefhebbers op hun hoop en verwachtingen niet te verwarren. De Tour is niet de Vuelta, dus het resultaat van vandaag mag niet worden omgezet in een verwachting voor juli 2009.
Dat is niet realistisch en ook onredelijk. Door een dergelijke druk te creëeren is al menig wielertalent bezweken. En ik wil nog graag jaren genieten van het grote talent Robert Gesink. Dus laat de jongen met rust, laat hem lekker fietsen en groeien en heb geduld.
En voor hen die dorstten naar Nederlands rondesucces: weet u nog hoe oud Joop Zoetemelk was in 1980? Juist, dus heb geduld, geniet en houdt hoop, maar verwacht niet teveel.

Per ongeluk PR op de 10

Zaterdag deed ik mee met de altijd gezellige Run van Winschoten. Je kunt daar een ultraloop van honderd of vijftig kilometer lopen, of met een estafetteteam deelnemen aan de 10x10. Dat laatste heb ik gedaan met het team van mijn loopgroep.
De bedoeling was om net als vorig jaar rustig aan te doen, maar in het stralende zonnetje liep ik in de Molenstad 'per ongeluk' toch een ruim PR: 44:21 volgens de officiële timing, 44:11 volgens mijn eigen klokje. Het verschil zit in het stuk van de wissel met de volgende loper, maar aangezien mijn eigen GPS-meting aangeeft dat ik 10,03 kilometer heb afgelegd houd ik lekker die tijd aan.
Gezien mijn gare toestand door de voortdurende stress van de combinatie werk & scriptie, moet het zeker nog sneller kunnen als ik echt mijn best ga doen. Maar dat zien we later wel weer een keer als ik echt fit ben.
Winschoten biedt in ieder geval hoop voor de halve marathon van aanstaande zondag!