Venz van Spinvis in Groningen

Vanavond was ik bij het concert van Spinvis in de Oosterpoort. De huidige toernee heet Kamermuziek en grijpt terug op de kern van Spinvis. Erik de Jong, alias spinvis speelt zijn liedjes alleen, door muziek in te spelen en te samplen en vervolgens de volgende laag erop te leggen. Zo begon hij op zijn zolderkamer in Nieuwegein en zo speelt hij het nu live op het podium.
Qua sfeer kwam het optreden dicht bij de intimiteit, zoals ik die had gezien bij het optreden in z'n eentje in Vera naar aanleiding van het toen nieuwe album Goochelaars en Geesten in september 2007.
Doordat hij alleen op het podium staat wordt het intiem en worden de liedjes nóg indringender. Dit nog eens te meer als met een paar zinnen toelichting wordt gegeven. De nummers van Spinvis zijn immers nogal eens raadselachtige poëzie, die lastig te duiden is. Als je weet dat Limonadeglazen Wodka gaat over de dood van een jeugdvriend (die dus wodka met limonadeglazen tegelijk drinkt) wordt het nummer erg beklemmend.
Echt vrolijk is de muziek van Spinvis niet, maar deze setting past uitstekend. Helemaal alleen speelt hij overigens niet. Een deel van de muziek is op film vooraf gesampeld. Deze beelden worden tijdens het optreden op drie grote plasmaschermen in portretstand getoond, zodat Spinvis zelf met een paar live geloopte samples meespeelt op gitaar, banjo, piano of een pak Venz hagelslag en op één scherm Spinvis drumt, op scherm twee Spinvis de contrabas beroert en op scherm drie hij meeklapt, of dat celliste Saartje van Camp speelt of zingt (beeldschoon in Aan de oevers van de tijd!) of Hans Dagelet meetrompettert. Beide alleen, of in twee- of drievoud. Hoogtepunten waren wat mij betreft een hallucinante Staat van Narcose, compleet met live gesampled publiek dat een 'e' zingt die overgaat naar paniekgeschreeuw en het al genoemde Aan de oevers van de tijd. Smalfilm en Bagagedrager blijven prachtig evenals Wespen op de Appeltaart met zijn ontroerende beelden. Een nummer dat ik miste was Astronaut, maar daarover heb ik niet getreurd, want er was genoeg moois te beleven.
Technisch is het een razend knap optreden, maar wat het meest blijft hangen is de enorme intensiteit van de muziek. Ik vond het prachtig!

Op dit Youtube filmpje legt Spinvis zelf uit hoe het werkt:

Kiekeboe

Vandaag ben ik voor het eerst met Sigrid in de draagdoek op pad geweest. Leuke manier om met je kind op stap te gaan. De wagen is ook prima, maar dit is weer heel anders. Zij vindt het ook erg prettig: lekker in de foetushouding tegen je aan.
Je trekt er wel veel aandacht mee, met name van jonge vrouwen! Een echte chick-magnet zo'n baby!
Alleen jammer dat je dat effect krijgt als je het eigenlijk niet meer nodig hebt natuurlijk...

Sigrid

Zo heet ze dus. Dit is de kaart die we hebben verstuurd en die de meeste mensen inmiddels wel in de bus zullen hebben. Een enigszins onorthodoxe kaart, maar wie ons kent zal dat niet verbazen.

Hoe komen ze erop?
Tja, we waren het er snel over eens dat we geen standaard kaart wilden. Geen zoete babysnuitjes en teentjes tellen. Toen kwam ik op het idee om een albumhoes als basis te gebruiken. Dat werd de hoes van het ongetitelde album van de Amsterdamse band Caesar. Die stond me destijds al zo aan dat ik toen bij het optreden in Vera ook het t-shirt had gekocht. Wie mij goed kent zou de kaart dus al wel bekend moeten zijn voorgekomen.Eerst hebben we de bandnaam vervangen door de naam van onze toekomstige spruit. We hadden daarbij dus twee versies, een jongetje en een meisje. Vervolgens de kleuren aangepast. Tegendraads als we zijn hebben we het rood van het origineel voor Sigrid vervangen door blauw. Als het een jongetje was geweest zou de kaart groen zijn geweest.
En tot slot hebben we het nummer rechtsboven, dat het album bij het Excelsior-label had vervangen door de geboortedatum.
Et voilá: een unieke kaart!

voorbeeld van de nieuwe bovenklasse in de Intermediair

De Intermediair van afgelopen week had de coverstory over het fenomeen van het downdaten, ofwel het aangaan van een relatie met iemand met een lager opleidingsniveau. Of eigenlijk gaat het artikel erover dat dit maar weinig voorkomt. Er wordt gesproken van een nieuwe klassenmaatschappij. Louise en ik zijn voor dit artikel geïnterviewd als exponenten van de nieuwe bovenkaste van literatii. Zelf geloof ik niet in het klassenverhaal. Het is meer een kwestie van emancipatie volgens mij. Van vrouwen die ook hoger opgeleid kunnen worden en van arbeiderskinderen die door opleiding sociaal kunnen stijgen. Niks gesloten systeem dus, zoals in een klassen-/ standen-/ kaste-stelsel.
Het interview was al een paar weken geleden en toen de Intermediair afgelopen vrijdag in de bus viel waren we te druk met de volgende telg van onze 'dynastie' om er veel aandacht aan te besteden. Wie de Intermediair thuis heeft vindt het artikel wel. Wie dat niet heeft kan het hier teruglezen.

Oud & Nieuw: Wielerseizoen 2009

Komend weekeinde begint het wielerseizoen 2009 met de eerste Vlaamse voorjaarsklassiekers: op zaterdag de Omloop Het Volk (wegens overname van de naamgevende sponsor nu formeel de Omloop Het Nieuwsblad) en op zondag Kuurne-Brussel-Kuurne.

Natuurlijk werd er al gefietst in Quatar, Australië en Californië en in Spanje en Portugal, maar komend weekend begint het seizoen echt.

De afgelopen tijd werd al veel publiciteit gegeven aan vermeende, verdachte, gepakte en gestrafte dopingzondaars die weer zijn opgenomen in het peloton. U kent de namen: Armstrong, Basso, Hamilton, Landis, Mancebo, Sevilla. En zij die (nog) niet mee mogen doen, zoals Rasmussen, Jaksche, Vinokourov en natuurlijk de eeuwig terugkerende Franck Vandenbroucke. Comeback is in ieder geval het woord van de eerste koersen in 2009.
In Nederland was er verder aandacht voor nieuwe namen. De eerste stappen op de weg van baansprinters Theo Bos en (in mindere mate) Wim Stroetinga kregen aandacht. Vol verwachting wordt uitgekeken naar de verdere ontwikkeling van met name Robert Gesink en Thomas Dekker voor het rondewerk en van klassiekerrenners als Nikki Terpstra, Sebastiaan Langeveld, Floris Goessinnen en Martijn Maaskant. En een nieuwe Nederlandse profploeg Vacansoleil.
In oktober zullen we weten of 2009 het jaar werd van de oude of van de nieuwe namen.

Ik hoop op een mooi seizoen, met mooie strijd. Ik hoop dat Skil-Shimano naar de Tour mag. Ik hoop dat we nooit meer iets horen over het boetesysteem van Rabobank en dat Oscar Freire nooit een boete krijgt als hij te laat komt of zijn schoenen vergeet. Ik hoop dat Michael Boogerd zichzelf terugvind en dat we hem nooit meer treurig out of place terugzien in Ranking the Stars. Ik hoop dat de oortjes na dit seioen verboden worden. Ik hoop dat het mooi weer is tijdens de proloog van de Vuelta op het TT-circuit bij Assen. Ik hoop dat er alleen nog hysterische aandacht voor Lance Armstrong is als hij iets werkelijk uitzonderlijks doet, niet meer als hij alleen maar is. En ik zal Paolo Bettini missen.

Van Bol naar Baby

Zo schrijf je op dinsdag een ode aan De Buik, zo ben je op woensdag vader! Dat duurde dus helemaal geen weken meer!

Bol

Ik ben verliefd. Maar lang zal het niet duren. Over een paar weken is ze er niet meer. Die prachtige stevige ronde bol. Af en toe beweegt het. Als ik hier al zoveel lol aan heb… Hoe wordt dat als de inhoud zich presenteert?

Het begint met taal?

Er zijn nieuwe spotjes van Postbus 51. Met behulp van ondertitels bij vreemde talen wordt duidelijk gemaakt dat, als je dat nog niet kunt, je Nederlands moet leren.
Zou de doelgroep dit kunnen lezen?

Eerste Klas

Tja, dat zul je net zien. Als ik tijdens de voorjaarvakantie, ten tijde van de huishoudbeurs om 9:04 uur de trein richting Amsterdam neem dan kan ik wel raden dat de trein vol zal zitten. Dan koop ik een Eerste Klas toeslagkaartje, zodat ik rustig kan zitten werken tot de overstap in Amersfoort (ik was op weg naar Den Haag).

De NS is kennelijk niet in staat dat soort conclusies te trekken en is verrast door de drukte. Ik zit dan ook net als wordt omgeroepen dat reizigers met een Tweede Klas kaartje vanwege de drukte maar in de Eerste Klas moeten gaan zitten… Als ze dan ook nog mijn koffie over een medereiziger heen gooien voel ik mij toch een beetje bekocht.

PS. Het is een complot! Mensen die weinig met de trein reizen hebben altijd vertraging! Toen ik nog wekelijks forensde had ik bijna nooit problemen. Ga ik na maanden weer eens met de trein: twee keer een half uur vertraging! Staande kakelende huisvrouwen in de eerste klas! De NS wil géén incidentele klanten!

Radiostilte

Zo dat was een lange stilte! Ruim zes weken niets geschreven. Ook niet heel veel meegemaakt. Maar vooral geen tijd en rust in mijn hoofd. Mijn goede voornemen: meer schrijven!
Gisteren zat ik 6,5 uur in de trein, dus er komt in ieder geval weer wat aan. Complicerende factor is dat thuis het modem stuk is, maar dat wordt hopelijk snel vervangen. Tot die tijd is een cappucino bij The Coffee Company goed voor een uur internet...

Schaatsen op natuurijs!

Eindelijk! Na jaren kon er weer eens worden geschaatst op natuurijs. Michiel en ik hebben vanmiddag nog wel even gekeken bij het Paterswoldse Meer, maar ons kraakte het nog te vervaarlijk. De waaghalzen op de foto denken daar anders over en het zag er prachtig uit, maar wij zijn toch maar naar de ijsbaan van Paterswolde gegaan. Ook daar prachtig ijs, maar zonder risico.
Als de vorst doorzet kan het in het weekend wel!

Jaarlijstjes: Muziek

Platenmaatschappijen klagen steen en been. Toch heb ik nog nooit zoveel cd’s gekocht als het afgelopen jaar. Er was genoeg te genieten!

Nieuwe ontdekkingen:
Mijn ontdekking van het jaar zijn de Fleet Foxes. Heerlijk, wat een lekkere sfeervolle cd!
De grootste verrassing was Santogold. Hiermee maakte ik kennis via de gratis Single van de Week (iedere dinsdag een nieuwe) in iTunes. De enige cd die ik dit jaar hoorde die ik echt raar vond en geneigd was om meteen af te zetten. Maar eigenlijk is het echt heel goed!
Een andere Single van de Week ontdekking is Burial. Trage underground electro van een mysterieuze producer, die later in het jaar geen incognito sterren-DJ, maar een mediaschuwe nobody te zijn. Mooie duistere sferen!
Beste nieuwe Nederlandse band gaat tussen Moke en Voicst, maar Voicst wint, omdat ik hun album A tale of two devils veel vaker heb gedraaid. Lekkere energieke vrolijke pop.

Nieuwe albums van oude bekenden:
Heel sterk vind ik the Seldom Seen Kid van Elbow. Echt een ontzettend goed album. Ik baal nog steeds dat ik ze niet heb kunnen zien in de Oosterpoort. Heel onverwacht, maar erg goed was de onverwachte terugkeer van Portishead met Third. Tien jaar niets van je laten horen en dan zo terugkomen!
Sigur Rós, met Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust liet een nieuw, vrolijker Sigur Rós geluid horen. En deed me de oudere albums weer vaker beluisteren. Een ontzettende aanrader is ook hun DVD Heima, zeker op een groot scherm. Prachtige ode aan IJsland van de band.
Verder mag Vantage Point van dEUS ook niet onvermeld blijven. Heel degelijk en sterk.
Ook Tindersticks is met Hungry Saw weer helemaal op niveau teruggekeerd.
En het laatste album van Madrugada is ook heel erg goed. Jammer dat ze er mee ophouden, maar ook wel begrijpelijk na de dood van de gitarist tijdens de opnames.

Geen nieuw album, maar wel opnieuw ontdekt is Midlake, the Trial of Van Occupanther. Geweldige sfeervolle melancholische muziek, die hoe langer hoe beter wordt.

Wat ontbreekt in mijn lijstje:
TV On the Radio met Dear Science. Gooit hoge ogen in veel lijstjes, maar heb ik pas twee keer geluisterd, dus daar kan ik nog niet echt een oordeel over vellen. Hetzelfde geldt voor Micah P. Hinson met The Red Empire Orchestra. Zeker voor laatsgenoemde geldt overigens wel dat ik verwacht dat die nog wel gaat stijgen op mijn persoonlijke voorkeurslijstje.
Fordlandia van Jóhann Jóhannsson, daar ben ik erg nieuwsgierig naar, maar die heb ik nog niet gehoord.

Mooiste albumtitel van 2008:
1. Get Well Soon – Rest now weary head, you will get well soon
2. British Sea Power – Do you like rock music?
3. Tindersticks – The Hungry Saw

Mooiste albumhoes van 2008:
1. Fleet Foxes – Fleet Foxes
2. Get Well Soon – Rest now weary head, you will get well soon
3. Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust

Mijn Top 10 over 2008:
1. Fleet Foxes – Fleet Foxes
2. Elbow – The Seldom Seen Kid
3. Portishead – Third
4. Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust
5. dEUS – Vantage Point
6. Santogold – Santogold
7. Voicst – A tale of two devils
8. Death Cab for Cutie – Narrow Stairs
9. Brett Anderson – Wilderness
10. Tindersticks – Hungry Saw

Tot slot het iTunes lijstje van meest gedraaide artiesten 2008:
1. EELS
2. Radiohead
3. Wir sind Helden
4. dEUS
5. Elbow
6. Voicst
7. Sufjan Stevens
8. Madrugada
9. Spinvis
10. Burial

Jaarlijstjes Consumentenvertrouwen

Met mijn consumentenvertrouwen zit het wel goed! Nog nooit heb ik zoveel geld uitgegeven als in 2008.
Gadgets heb ik niet zoveel aangeschaft het afgelopen jaar. Mijn gadget van het jaar is de iPhone 3G. Telefoon, iPod, mobiel internet, agenda, alles in één in mijn broekzak. Super! En de batterijduur valt me niet tegen. Gadget nummer twee van 2008 is de Alpine autoradio met iPod aansluiting. iPod in het dashboardkastje en draaien maar! Alles te bedienen via de radio, de hele vakantie muziek, zonder met cd’s te hoeven rommelen.
Naar de bioscoop ga ik niet meer, nu er een plasma in de kamer hangt. Lekker films kijken vanaf de bank als het óns uitkomt, zonodig pauzeren voor een sanitaire danwel hartige pitstop. Geen vervelende andere bioscoopbezoekers die door de film heenpraten, geen popcornwalm, volume op het door ons gewenste niveau, altijd scherp beeld. Nog geen blu-ray, want ik vind dat dat nog niet voldoende is uitontwikkeld. Voorlopig red ik mij uitstekend met een opschalende dvd-speler.

Gadgets:
1. Apple iPhone 3G 16GB
2. Alpine CDA-9885R
3. Panasonic TH42-PZ80 + Pioneer DV-LX50

Van de drie grootste aangeschafte zaken heb ik twee nog niet ontvangen, daarom maar beginnen met wat er al wel is. In mei hebben we onze eerste auto aangeschaft, zodat we nu niet langer voetgangers zijn, maar een grote stap richting de definitieve burgerlijkheid hebben gezet. Lekker met de eigen auto naar Veendam en terug, even naar mijn ouders in Marum, op vakantie. Fijn hoor die vrijheid. Mooi ook dat de benzine weer betaalbaar is.
De auto was de duurste aanschaf van mijn leven, maar staat maar zielig in de schaduw van de aanschaf van een huis. Dat is echter nog niet betaald, noch bewoond: dat komt in 2009.
De kostbaarste zaak is eveneens nog onderweg en zal in maart 2009 geleverd worden. Daar zitten we dan de rest van ons leven aan vast. Ook met de kredietcrisis durven we dat best aan.

Grote aankopen:
1. Nageslacht
2. Huis
3. VW Golf 1.6FSI Pacific

Jaarlijstje Sport

Het is weer de tijd voor jaarlijstjes. Sportief was het een wisselvallig jaar. Het sportieve hoogtepunt was zonder twijfel de RopaRun. Sportief leverde ik er geen prestatie, maar als evenement was het geweldig om mee te maken en deel aan te hebben. Fantastisch om met zoveel mensen over zo'n grote afstand gedurende drie dagen bezig te zijn met het leveren van een collectieve prestatie!
Ik had me dit jaar een aantal doelen gesteld. Die heb ik niet allemaal gehaald. Eerst maar de getallen.

Roeien: 555km (in 2007 741km)
Fietsen: 1377km (in 2007 530)
Lopen: 302km (in 2007 362)

Ik had me voorgenomen meer te gaan fietsen en dat is gelukt, met name dankzij de tochtjes tussen Groningen en Veendam. Maar ik heb ook meer geklommen. Super om in de Alpen te fietsen, maar het hoogtepunt was toch wel weer Luik-Bastenaken-Luik.

Het roeien was in 2008 bedroevend. Meedoen met de Head was geweldig, maar daarna was het roeiseizoen ook wel ongeveer voorbij voor me. Geen Elfstedenploeg en ook het opzetten van een nieuwe ploeg in een viertje wil niet erg vlotten. Dat moet volgend jaar makkelijk beter kunnen.

Het hardlopen kende eigenlijk twee hoogtepunten kort na elkaar. Eerst een PR op de 10 in Winschoten, maar nog veel mooier was het PR op de Halve Marathon dat ik een week later liep in Groningen: 1:39,54!
Ruim sneller dan in 2007 en belangrijker nog: lekker gelopen. Daarna zakte het sportjaar als een soufflé in. Ziekte, drukte op het werk en alle conditie vloeide weg, met als treurig dieptepunt de rampzalige 7 Heuvelenloop in Nijmegen. Ruim een uur en een kwartier lopen met een gemiddelde hartslag van 185 geeft niet alleen aan dat het niet goed gaat, maar het sloopt je ook. De conditie is helemaal weg en moet nu voorzichtig weer worden opgebouwd. Maar dat zal wel goedkomen.
In 2009 moet het ritme terugkomen in het lopen, er moet een ploeg komen om te roeien en ik hoop net zoveel en net zo lekker te fietsen als in 2008.

SBS Kerstgekte

Vanavond gebeurden er vreemde dingen in Groningen. Ondanks de kerstvakantie kwam ik op weg naar huis vanuit mijn werk bijna de stad niet in en toen ik de hoek van de Turfsingel de Oude Ebbingestraat inliep moest ik mij door de mensen heen wurmen om bij onze voordeur te komen. Wat was er aan de hand? De SBS 6 Kerstparade kwam in Groningen. En dat resulteerde in tienduizenden mensen die met hun kinderen vanaf een uur of vijf zich op de stoep installeerden om rond een uur of acht een stoet gesponsorde carnavalesque commerciële praalwagens te zien passeren met als klapstuk een wagen met zwaaiende pseudo-bekende Nederlanders. Ik heb niet goed gekeken, maar ik verwacht van het kaliber van de onvermijdelijke Jan Smit en Yolanthe. Ik kom er de deur niet voor uit, maar kennelijk vele anderen wel. Morgen schijnt het op SBS te zien te zijn.

Betweterige feitjes

Ik zie net op Geenstijl een linkje naar een wiki met veelgehoorde misvattingen. Dat is nou echt net iets voor mij! Zie hier!

Tindersticks in Oosterpoort: een warm bad

Nog geen week geleden zag ik dat de Tindersticks op 9 december in de Oosterpoort zouden spelen. De herinnering aan het concert dat ik vijf jaar geleden met Vincent bezocht maakte dat ik spontaan besloot kaarten te gaan halen. Toen ik gisteren op een gure winterse avond mij met Louise op het rode pluche installeerde waren de verwachtingen dan ook vrij hoog gespannen.

Eerst het voorprogramma, het Deense duo Murder. Nog nooit twee artiesten met zo weinig charisma op het podium zien staan: een schuchtere ziekelijk ogende blonde slungel in te grote kleren met een akoestische gitaar op schoot en daarnaast een vadsige baardmans met jampotglazen in kleermakerszit op een stoel. Zoals Louise het verwoordde: als je keek naar de lichtjes van de PA was het een stuk leuker! Het zag er dus niet uit, maar het klonk best goed. Zoek het in de richting van de Kings of Convenience. De heren zongen mooie harmonieën, leuke folky liedjes met een knipoog. Ik ga de cd toch wel even checken denk ik.

Dan de Tindersticks zelf. Ondanks dat de band formeel is teruggebracht tot een trio onder aanvoering van zanger Stuart Staples, was het podium goed gevuld met naast een uitstekende drummer, een gitarist en een bassist, een toetsenist (piano, Korg-synthesizer, Hammond), een cellist annex sopraansax en een baritonsax trompettist. De laatste was overigens ook erg goed (behalve als tweede stem, maar dat was eenmalig). De ster van de band is en blijft echter Stuart Staples met zijn fantastische omfloerst mompelende stem.
De setlist, steunde op veel nummers van mijn favoriete album Curtains en daaromtrent. Maar er werden ook nummers gespeeld van de -naar verluid- erg sterke nieuwe cd Hungry Saw. Het was iets ingetogen, de meest wilde experimenten bleven achterwege, maar het optreden had veel soul, en een zware warmte om heerlijk bij weg te dromen. Een uitstekende besteding van een winterse avond. Aanstaande zondag ga ik in dezelfde zaal naar rapdinosauriërs Public Enemy, dan zal het wel héél anders zijn!

Gratis nieuw album van Mercury Rev: Strange Attractor

Mercury Rev heeft een nieuw album uit, getiteld Snowflake Midnight (linker cover). Daarnaast is een tweede album (rechts), getiteld Strange Attractor, gratis te downloaden als je je registreert op hun site. Een nogal sferisch electronisch album. Het is gratis, dus probeer het eens uit zou ik zeggen!

Slager Van Dijk en zoon

Sinds een klein jaartje ga ik nu naar een echte slager voor mijn vlees: slagerij Van Dijk en zoon.
De zaak ziet er niet uit, in het begin van de Steentilstraat, ingeklemd tussen twee panden van de Groninger fietsengigant Ferwerda. Sinds de vroege jaren zeventig is er niets meer aan de zaak gedaan. Houten lambrizering, tegeltjes, veel bruine tinten, beetje morsig.
En achter de toonbank, u verwacht het al, slager Jan van Dijk. En zijn zoon. Vader Van Dijk is de zeventig gepasseerd, zijn zoon schat ik in de vijftig. Ze hebben mijn hart al de eerste keer dat ik er kwam gestolen. Getipt door goede vriend en culinaire goeroe Michiel kwam ik er voor het eerst. Foto's van varkens van een biologische boerderij, dat sprak me al aan. En toen vroeg een klant om iets van het lam voor een bepaald gerecht. 'O, dan moet u een flankje hebben!' En omdat er niet genoeg meer in de vitrine lag liep Van Dijk junior door de versleten deur de koelcel in, om met een karkas terug te komen. Dit werd op het hakblok gelegd en vervolgens kwam er een zaag te voorschijn en werd het gewenste stuk uit het karkas gezaagd. Fantastisch!
Sindsdien koop ik er heerlijke zelfgemaakte saucijzen aux herbes fines, de prachtigste koteletten, lamskarbonades en runder-schaapgehakt waar je de lekkerste gehaktballetjes in tomatensaus van kunt maken. De Van Dijks zelf eten overigens geen lam of schaap, dat vinden ze niet lekker.
En steevast krijgen we met een knipoog een stukje kookworst of leverworst (ook zelfgemaakt natuurlijk) mee 'voor vanavond bij de borrel'.
Vandaag wilde ik graag een rollade kopen. Die was op, maar geen nood: Van Dijk senior maakte er gewoon ter plekke één voor ons. Eerst de stukken vlees snijden, dan kruiden en oprollen. Even een bolletje touw halen en voilá een prachtige rollade. Nu nog bedenken hoe ik die morgen ga klaarmaken!

Simpsons en Apple

Op Geenstijl spotte ik vanavond een leuke parodie op Apple in een aflevering van de Simpsons uit 2007. (Hier vind je de volledige aflevering) Genadeloos wordt het bijna religieuze sfeertje rond de Apple fanboys en hun verlosser Steve Jobs gefileerdDaarbij wordt rijkelijk verwezen naar Apples eigen communicatie in bijvoorbeeld commercials, zoals dit filmpje dat bekend staat als the 1984 Commercial, waarmee Apple tijdens de Superbowl van 1984 de Macintosh presenteerde.